Zbierania podpisów ciąg dalszy

Dzisiaj odważyłem się pójść z tęczową torbą.
W grupie siła. Nadal zbieramy pomimo tego, że często słyszymy nieprzychylne nam komentarze. Musimy pokazać, że polska polityka może być inna. Mam mnóstwo pomysłów, a jutro wdrażam w życie coś nowego, ale to niespodzianka.

Mieć wkład w polską politykę jest wspaniałym doświadczeniem.

Wiosenne zbieranie podpisów

Dzisiaj o 13:30 Lublin gościł Roberta Biedronia, który z naszym wsparciem poprowadził konferencję prasową dla lubelskich mediów. Ogłaszano listę 10. kandydatów na europosłów. z OW nr 8 Zdjęcie wziąłem z Kuriera Lubelskiego. Znaleźć mnie można po środku, między panem Robertem, a panem Zbigniewem Bujakiem, naszą jedynką do PE.

Po konferencji zaczęliśmy zbierać podpisy. Przyłączyłem się do jednej z grup machając flagą Unii. Czasem zaczepiłem kogoś kto szedł koło nas i zachęcałem do podpisu. Ogólnie na Krakowskim Przedmieściu i Placu Litewskim dzieje się dużo politycznych happeningów w związku z majowymi wyborami. Pod koniec zbierania, szliśmy z panem Bujakiem, który z nami zachęcał do wsparcia Wiosny. Pan Zbigniew jest bardzo sympatycznym i mądrym człowiekiem, moim zdaniem ma świetny kontakt z ludźmi. Dzisiaj poszło nam lepiej niż zwykle, z czego jestem dumny. 

Nasza drużyna

Niesamowity weekend

Dzisiaj kolejny raz wybrałem się nad rzekę, przechadzając się po miejscach nieco trudniej dostępnych. Siedziałem przy brzegu, słońce idealnie świeciło, a ja rozmawiając przez telefon podziwiałem to, że przynajmniej natura w mojej okolicy jest cudowna.

W piątek było ognisko, wczoraj przechadzki ze znajomymi i sesja zdjęciowa. Dzisiaj natomiast ugotowałem pierwszy w życiu rosół i wyszedł cudownie, znowu się przeszedłem jak już pisałem wcześniej, a na dodatek obejrzałem dwa filmy, które mocno poprawiły mi humor i idealnie pasują w mój typowo popkulturowy móżdżek. Pierwszy to "Jak romantycznie!" z cudowną Rebel Wilson i Priyanką Choprą, no i oczywiście spodobała mi się cała fabuła. Lubię się wczuwać w filmy tego typu. Komedie romantyczne, życie codzienne, takie czasem wyidealizowane do przesady, to jest mój gust, który lubię. Drugi film to "Soltera Codiciada", który miał miejsce w malowniczej Limie - stolicy Peru. Podobała mi się w nim nowoczesność, wystrój mieszkania Marii, która miała śliczny dom, oraz prawdziwość zetknięta ze współczesnymi realiami, byciem sobą i całkiem dobrymi interakcjami społecznymi. Urzekła mnie zwłaszcza postać Caroliny, która zdaje mi się przedstawiać lekką, żeńską wersję wymarzonego mnie. 

Oby kolejny weekend też tak mi minął radośnie :)

Ścięte drzewa

Poszedłem nad rzekę z koleżankami by porobić fotki. Wyszły nieźle. Mam nowe zdjęcie na ig, oraz nowe profilowe na FB.

Niemniej jednak przeraża mnie lekko fakt, że w celu zrobienia ścieżki z Podzamcza do Łęcznej ścięto tyle drzew. Przykry widok. Mam nadzieję, że pomimo takiej ceny jaką jest utrata bezcennych nam roślin dostaniemy zadbaną przystań, plażę i być może bulwar.

Wspomnienia

Ostatnio znalazłszy zdjęcia sprzed paru lat postanowiłem podzielić się z nimi na blogu, który traktuję jako pamiętnik.

Prawdopodobnie Wielkanoc 2013 roku. Pomalowałem jajka markerem w dość nietypowy sposób, który podłapałem gdzieś w internecie. Obok zamek, moja ulubiona zabawka, która działała mi na wyobraźnię. Miałem to szczęście, że na święta bodajże w 2009 dostałem dwa inne, które toczyły ze sobą bitwy. Jeden był od cioci, drugi od rodziców.

Od dziecka fascynowały mnie horrory, zwłaszcza te o zombie. Czytałem dużo jak się przed nimi chronić. Niemniej jednak uwielbiałem także "Oszukać Przeznaczenie". Często wkładałem różne figurki do pudełka, czy tam skrzynki i "jeździłem" po całym pokoju, a ludzie wypadali. Nawiązanie do trzeciej części na kolejce górskiej. Byłem lekko psychicznym dzieckiem, ale przynajmniej oryginalnym.

 Opole, krzywy most, okolice 2009-2010 roku. Tutaj Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Wilnie (2012 rok), nadal uważam, że jest to najpiękniejszy kościół w jakim byłem.

 Świnoujście 2009 - przed rannym promem do Kopenhagi, po prawej natomiast kolejka górska w parku miniatur w Inwałdzie niedaleko Wadowic.

 Rzeka Soła (2011) i Palmiarnia w Gliwicach (2012)

 Czekolady ze Spongebobem z Frankfurtu nad Odrą i nagroda od czeskiej ambasady w Polsce.

 Figurki zrobione przeze mnie z modeliny i koszulka jako prezent na 13. urodziny. Tęsknię za starymi memami.

Granica państwa w pobliżu Krynek. Karne zdjęcie z orłem Piasta Gliwice jako kara za ucieczkę do Katowic w 2 gimnazjum.

 Śp. Dingo jako szczeniak (2014), zdechł ostatniego dnia 2017 roku. Obok moje 5. urodziny. Pierwsze obchodzone w Łęcznej po wakacyjnej przeprowadzce z gm. Puchaczów.

 3 zdjęcia z Rygi. Jedno z najpiękniejszych miast w jakich byłem, ex aequo z Paryżem, Wilnem i Kopenhagą.

 

 Czternastoletni ja na wesołym miasteczku i na trampolinie u babci.

Ja próbujący bawić się w hipstera w 1 gimnazjum. Żółw Gluś, który nie pożył długo

Sam początek gimnazjum. Zebrałem się z grupką znajomych z klasy i zbierałem kasztany, które mi się wówczas rozwaliły. Koniec września 2013. Rok wcześniej byłem w Wilnie, gdzie stanąłem obok słupa promującego koncert Lady Gagi w mieście. Nie mogłem odmówić sfotografowania mnie ze względu na to, że jestem jej ogromnym fanem, a na playliście mam jej mnóstwo piosenek. Kocham "Hair", "Gypsy" i "The Edge of Glory", a z nowszych "Shallow", "Million Reasons" i "I'll Never Love Again"

Euro Disneyland 2009. Obok w salonie gier w Lublin Plaza z moimi nagrodami za zebrane kupony. Prezent na 11 urodziny.

Ja z gitarą, na której nikt w domu nie umie grać. Schodzę ze schodów w Jarnołtówku.

Kopenhaga. Obok zabawy na działce cioci.

Tęsknię za tą piłką i za Playstation 2. Dawno w sumie nie widziałem Puszka, którego trzymam za rękę na zdjęciu obok.

Ja w Radiu Lublin. Ostatnia audycja Jaśka na jakiej byłem. Nie wiem ile ich było, może z 5. Obok ja, mama i ówczesna Pierwsza Dama RP -  Anna Komorowska na oddziale Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Lublinie. Zdjęcie przyciąłem.
Wspomnienia, ach wspomnienia.